Przejdź do treści

Gama molowa · 7 dźwięków

Gama h-moll na gitarze

Gama h-moll ma 7 dźwięków: H, Cis, D, E, Fis, G i A. Naturalna gama molowa: ciemniejsza siostra gamy durowej, z ♭3, ♭6 i ♭7.

Polskie nazwy dźwięków: H to dźwięk zapisywany międzynarodowo jako B.

Dźwięki

  • H
  • Cis
  • D
  • E
  • Fis
  • G
  • A

Wzór

1 2 ♭3 4 5 ♭6 ♭7

Kroki

1 – ½ – 1 – 1 – ½ – 1 – 1

Brzmienie

Ciemne, smutne albo poważne, ale nie egzotyczne

Gama h-moll na całym gryfie

Wszystkie dźwięki gamy h-moll od pustych strun do 15. progu w stroju standardowym (E A D G H E). Tonika H jest zaznaczona na czerwono, żeby zawsze było wiadomo, gdzie jest dom.

EHGDAEEFisGAHCisDEFisGHCisDEFisGAHCisDGAHCisDEFisGADEFisGAHCisDEAHCisDEFisGAHEFisGAHCisDEFisG123456789101112131415

Układ na początek

Nie musisz od razu znać całego gryfu. Ta pozycja wychodzi od toniki na strunie 6 (niskie E). Właśnie tak większość gitarzystów znajduje skalę w każdej tonacji.

Tonika na strunie 6 (niskie E)

H na 7. progu. 6. pozycja: progi 6–10.

EHGDAEHCisDFisGACisDEAHEFisGHCisD678910

W aplikacji Guitar Scale Finder możesz też posłuchać gamy h-moll, zobaczyć pasujące akordy z cyframi rzymskimi i chwytami oraz przeszukać wszystkie 1870 skal po dźwiękach, które grasz.

Interwały i wzór

Licząc od toniki H, gama h-moll składa się z tych interwałów. Ma 2 krzyżyki (Cis i Fis). W porównaniu z gamą H-dur ma D (♭3) zamiast Dis, G (♭6) zamiast Gis i A (♭7) zamiast Ais.

StopieńDźwiękInterwałPółtony od toniki
1Htonika0
2Cissekunda wielka2
♭3Dtercja mała3
4Ekwarta czysta5
5Fiskwinta czysta7
♭6Gseksta mała8
♭7Aseptyma mała10

Akordy w gamie h-moll

Ułóż na każdym stopniu skali co drugi jej dźwięk, a na każdym stopniu dostaniesz akord. To akordy, które „należą” do gamy h-moll: każdy z nich brzmi jak u siebie pod melodią w gamie h-moll.

  • iHmH · D · FisHm7
  • ii°C♯°Cis · E · GC♯m7♭5
  • ♭IIIDD · Fis · ADmaj7
  • ivEmE · G · HEm7
  • vF♯mFis · A · CisF♯m7
  • ♭VIGG · H · DGmaj7
  • ♭VIIAA · Cis · EA7

Progresje do wypróbowania

  • Hm – G – D – A i–♭VI–♭III–♭VII · epicki rock i pop
  • Hm – Em – F♯m i–iv–v · w stylu molowego bluesa
  • Hm – A – G – A i–♭VII–♭VI–♭VII · rockowe riffy
  • Hm – Em – A – D i–iv–♭VII–♭III · ruch po kole kwintowym

Jak używać gamy h-moll

Gama h-moll pasuje do piosenek w tonacjach molowych, akordów molowych i m7, a także rocka, metalu, popowych ballad i folku. Brzmienie: ciemne, smutne albo poważne, ale nie egzotyczne.

Wskazówka: Każda gama molowa ma te same dźwięki co gama durowa trzy progi wyżej. Jeśli umiesz G-dur, umiesz już e-moll: wystarczy, że potraktujesz E jako tonikę.

  • Gama h-moll to równoległa gama molowa gamy D-dur, więc obie mają wspólne wszystkie siedem dźwięków. Zobacz gamę D-dur.
  • Gama h-moll zawiera dokładnie dźwięki gamy D-dur, grane od jej szóstego dźwięku, H. Zobacz gamę D-dur.

Gdzie znaleźć H na każdej strunie

Kiedy wiesz, gdzie leży tonika, możesz zacząć tę skalę w dowolnym miejscu. Oto każde H od pustej struny do 12. progu.

StrunaProgi z H
Wysoka struna E (1.)7
Struna H (2.)0, 12
Struna G (3.)4
Struna D (4.)9
Struna A (5.)2
Niska struna E (6.)7

Te same dźwięki, inna nazwa

Te skale z biblioteki Scale Finder zawierają dokładnie te same dźwięki co gama h-moll. Brzmią inaczej, bo domem jest w nich inny dźwięk.

Gama h-moll: najczęstsze pytania

Jakie dźwięki ma gama h-moll?

Gama h-moll ma 7 dźwięków: H, Cis, D, E, Fis, G i A. Jej wzór to 1 2 ♭3 4 5 ♭6 ♭7. Ma 2 krzyżyki (Cis i Fis).

Jakie akordy należą do gamy h-moll?

Kiedy zharmonizujesz gamę h-moll tercjami, dostaniesz Hm (i), C♯° (ii°), D (♭III), Em (iv), F♯m (v), G (♭VI) i A (♭VII).

Gdzie zagrać gamę h-moll na gitarze?

Tonika H leży na 7. progu niskiej struny E i na 2. progu struny A. Dobry pierwszy układ obejmuje progi 6–10 i zaczyna się od toniki na strunie 6.

Które skale mają te same dźwięki co gama h-moll?

Gama h-moll to równoległa gama molowa gamy D-dur, więc obie mają wspólne wszystkie siedem dźwięków. Gama h-moll zawiera dokładnie dźwięki gamy D-dur, grane od jej szóstego dźwięku, H.

Więcej skal

Gama molowa w innych tonacjach

Inne skale od H

Więcej o gamach molowych naturalnych →